Θερμομόνωση κεκλιμένων στεγών: βασικές αρχές
Οι θερμές στέγες μπορούν να δημιουργηθούν θερμομονώνοντας είτε:
- εξ ολοκλήρου εξωτερικά ή,
- εξ ολοκλήρου εσωτερικά
Η πρώτη περίπτωση συνίσταται κυρίως κατασκευαστικά ενώ η δεύτερη επισκευαστικά. Και στις δύο περιπτώσεις είναι απαραίτητη η ύπαρξη αερισμού για την αποφυγή συμπύκνωσης υδρατμών.
Φορτία στέγης
Η κατασκευή της στέγης πρέπει να είναι αρκετά γερή ώστε να αντέχει τα μέγιστα προβλεπόμενα φορτία με κατάλληλο συντελεστή ασφαλείας. Οι στέγες δέχονται τρία κύρια φορτία:
- Στατικά φορτία: το ίδιο βάρος όλων των χρησιμοποιούμενων υλικών.
- Φορτία ανέμου: οι θετικές και αρνητικές πιέσεις που δρουν επάνω στη στέγη θα πρέπει να υπολογίζονται με την πρότυπη ή την κατευθυντική μέθοδο.
- Επιβαλλόμενα φορτία.
Τύποι στεγών
Στις θερμαινόμενες στέγες διακρίνουμε τις ξύλινες και τις κεκλιμένες από μπετόν. Ανάλογα δε με τον τύπο κεραμιδιού που θα χρησιμοποιηθεί (καρφωτά/δετά ή λασπωτά), γίνεται και η τελική επιλογή της διαμόρφωσης της τελικής επιφάνειας υποδοχής των κεραμιδιών. Οι στέγες κάτω από τις οποίες συνήθως κατοικούν ή εργάζονται άτομα θεωρούνται ως θερμές στέγες. Σ’ αυτή την περίπτωση η θερμομόνωση γίνεται ή εξωτερικά ή εσωτερικά στη κεκλιμένη επιφάνεια της στέγης. Στην περίπτωση όπου μεταξύ του χώρου της στέγης και του χώρου διαβίωσης μεσολαβεί οριζόντια πλάκα, με περιορισμένη επισκεψιμότητα, τότε η στέγη χαρακτηρίζεται ψυχρή. Σ’ αυτή την περίπτωση η θερμομόνωση γίνεται επί της οριζόντιας πλάκας. Τα θερμομονωτικά υλικά που προορίζονται για τη θερμομόνωση κεκλιμένων στεγών πρέπει να έχουν ιδιότητες κατάλληλες για την εφαρμογή, όπως:
- Χαμηλό συντελεστή θερμικής αγωγιμότητας λ, για να χρησιμοποιείται το μικρότερο δυνατό πάχος υλικού.
- Αντίσταση στη διαπερατότητα υδρατμών, για να μειώνεται ο κίνδυνος συμπύκνωσης υδρατμών στην περιοχή επαφής στοιχείου από σκυρόδεμα και μονωτικού υλικού, όταν το τελευταίο τοποθετείται εσωτερικά.
- Ευκολία χειρισμού όσον αφορά στο βάρος, στις διαστάσεις, στις μηχανικές αντοχές και στον τρόπο στερέωσης του υλικού.
- Ευκολία κοπής, διαμόρφωσης και προσαρμογής στα σχήματα των στοιχείων της στέγης.
- Δυνατότητα καλής συναρμογής των τεμαχίων του μονωτικού υλικού, για να αποφεύγονται οι θερμογέφυρες και οι γραμμές συμπύκνωσης των υδρατμών στους αρμούς του.
